2006/Mar/18

Cp1-02 นักเรียนใหม่

----------------------วันต่อมา----------------------
มามิยะ>>"วันนี้ห้องเราจะมีนักเรียนใหม่ที่เพื่งย้ายมาจากโรงเรียนอื่นนะค่ะ ขอให้ดูแลเค้าให้ดีด้วยนะค่ะ เชิญแนะนำตัวได้ค่ะ"
อาม>>"ผม อาร์ม ว๊อกเกอร์ ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนๆทุกคนนะครับ "

อามเดินไปนั่งในโต๊ะที่ว่าง ซึ่งเป็นที่นั่งที่ติดกับโต๊ะของมามิยะพอดี และมามิยะก็เดินตามมาที่โต๊ะของเทอ

มามิยะ >>"ถ้าเกิดมีอะไรไม่เข้าใจก็ถามเราได้นะ อาม " มามิยะหน้าแดงนิดๆ
อาม >>"อื้อ งั้นถามอะไรซักข้อสิ ได้ไหมละ "
มามิยะ >>" เชิญค่ะ "
อาม >>"เทอคนั้นมีแฟนรึยังอะ "

อามชี้ไปที่ โอริน่า

มามิยะ >>"ก็เคย์นั้นไงละ "

มามิยะชี้ไปที่เคย์

อาม >>"อ้อหรอ " พูดด้วยอารมณ์เซงๆ

---------------------เวลาพักทานอาหารกลางวัน----------------
อาม >>"ทิล อย่าแย่งของชั้นหมดนะ "

อามหยิบขนมปังขึ้นมากิน

ทิล >>"ก็ทิลหิวอะๆ " ทิลเพื่มความเร็วในการกินมากขึ้น

อาม >>"แต่อามชอบอาหารฝีมือทิลมากกว่านะ"

มามิยะเดินมาที่โต๊ะของอามและทิล

มามิยะ>> " น้องค่ะ ทางโรงเรียนมิอนุญาตให้เด็กมัธยมต้นมาทานอาหารใน ที่ของเด็กมัธยมปลายนะค่ะ"
ทิล >>"ก็ทิลจะกินข้าวกะอามนี้"
มามิยะ >>"แล้วทำไมน้องไม่ไปทานข้าวกะเพื่อนๆของน้องละค่ะ"
ทิล >>"ก็ทิลจะกินกะอามนี้"
อาม >>"แล้วเทอจะกินด้วยกันไหมละ มามิยะ"
มามิยะ >>"กินสิ "
อาม >>"งั้นก็ปล่อยทิลเค้าเถอะ"
มามิยะ >>" ค่ะๆ"

---------------------ระหว่างที่ทั้ง3กำลังทานอาหาร------------------
มามิยะ >>"อามรู้ไหมว่าตอนนี้เทอกำลังเป็นคนดังของโรงเรียนเลยนะ"
อาม >>"เอ๋!!?? ไม่ได้เป็นดารานะจะเป็นได้ไง "
มามิยะ >>"ก็รุ่นน้องกับรุ่นพี่ของที่นี้กำลังพูดเรื่องอามกันทุกคนเลยละ"
อาม >>"เรื่องร้ายๆอะดิ"
มามิยะ >>"ไม่หรอก เค้ากำลังพูดจาอามนิสัยยังไงชอบคนแบบไหนมากกว่า"
ทิล >>"อามก็ต้องชอบทิลแน่นอนอยู่แล้ว"
มามิยะ >>"อย่างอามเค้าคงไม่ชอบเด็กน้อยอย่างเทอหรอกทิล "
โอริน่า >>"อามทำไมมากินข้าวไม่เคยชวนชั้นเลย "

โอริน่าและเคย์ค่อยๆมานั่งร่วมโต๊ะอาหารด้วย

อาม >>"ไม่รู้สิ สงสัยเทอน่ารักไม่พอละมั้ง "
โอริน่า >>"อะไรเนี้ยยังไม่หายงอลอีกเหรอ ชั้นไม่ได้เป็นแฟนกับเคย์นะ"
อาม >>"อืม แล้วทำไมหรอ เทอจะเป็นแฟนกับเคย์ชั้นก็ไม่เกี่ยว แล้วเคย์คือใครเหรอ???"
เคย์ >>"ผมเองครับๆ ผม คุโรซาวะ เคย์ ครับ"
อาม >>"ชั้น อาม ว๊อกเกอร์ นายเป็นแฟนใหม่ของโอริน่าหรอ"
เคย์ >>" ป่าวครับๆ ผมคงไม่ดีพอหรอกครับ"
อาม >>"อืม จะเป็นแฟนโอริน่าก็เป็นไปเถอะ "

ในขณะที่ทั้ง5กำลังสนทนาในเรื่องต่างๆมากมาย เด็กสาวผมดำคนหนึ่งได้เดินเข้ามาที่โต๊ะ

เด็กสาวผมดำ >>" พี่ค่ะ พี่อามค่ะ "

เด็กสาวผมดำดึงเสื้ออามเบาๆ

อาม >>"ครับ มีอะไรเหรอครับ "

อามหันหน้าไปหาเด็กสาวนั้นทันที

เด็กสาวผมดำ >>" หนูชื่อ ปอนนะค่ะ หนูอยากรู้จักพี่อะค่ะ "

เด็กสาวพูดไม่ค่อยชัดและหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด

อาม >>" อืม เอาสิ "

อามยื่นมือไปจับมือของปอนไว้

ปอน >>" หนูอยู่ แผนกมัธยมต้น 3-cนะค่ะ "

ปอนหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ

อาม >>"งั้นเย็นนี้ มาเจอกันแถวๆนี้นะ พี่ก็อยากจะคุยอะไรหน่อยเหมือนกัน "
โอริน่า >>"ยังเก่งเหมือนเดิม!!นะอาม " โอริน่าพูดสอดเข้ามาให้อามและปอนได้ยิน
อาม >>"งั้นเด๋วเย็นนี้เราเจอกันนะ ปอน "
ปอน>> "ค่ะๆ " ปอนหน้าแดงแล้ววิ่งไปหากลุ่มเพื่อน

--------------------------------ในกลุ่มเพื่อนปอน-----------------------------

มิ้วเด็กสาวผมสีน้ำตาลทองในกลุ่มปอน>> "ปอน!?เทอคิดดีแล้วเหรอที่ไปคุยกับพี่เค้าอย่างนั้นน่ะ"

เตยเด็กสาวผมยาวสีดำเข็ม จนสะท้อนแสงให้เห็นเป็นเงาได้ในกลุ่มเพื่อน

ปอน >>"เอ่อ.... ชั้นว่าพี่เค้าก็น่ารักดีเหมือนกันนะ"
ปอน >>"เทอชอบเหรอเตย!!?? ถ้าชอบก็บอกนะเด๋วเราบอกพี่เค้าให้??"
เตย >>"ไม่เอาหรอก!!"
ปอน >>"ทำไมล่ะพี่เค้าก็ดีออก"
"เอ่อ... น้องปอนครับๆ " เสียงบางคนเรียก

ปอนหันหลังอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะมองหาต้นเสียง และได้เจอกับอาม
ปอน >>"ค่ะ?? มีอะไรเหรอค่ะ "
อาม >>"คือว่า ตอนเย็น อย่าลืมเขียนเบอร์โทรมาให้พี่ด้วยนะ พี่คิดว่า เราน่ารักดีอะ?"

สุดเสียงอาม ปอนหน้าแดงและเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว

2006/Jan/29

บทนำ-


ในโรงเรียนของลูกผู้ดีแห่งหนึ่งชื่อโรงเรียนคือ สารสาสน์ xxx ณ ห้องพักครู
"นี้เธอเมื่อไรเธอจะตั้งใจเรียนกับเค้าซะทีละ รู้ไหมว่าครูสอนเธอมากี่ปีแล้ว คิดว่าเรียนแค่ม.ปลาย ปี หนึ่งแค่นี้เองเหรอ ไม่คิดจาทำอย่างอื่นแล้วเหรอไง" เสียงอาจารย์กำลังบ่นว่านักเรียน
"แล้วไม่ทราบว่าปีนี้อาจารย์เข้าโรงพยาบาลรึยังครับ?? ถ้ายังมาเล่นเกมกันหน่อยดีไหมละครับ ถ้าอาจารย์ชนะ ผมจะลาออกจากโรงเรียนแห่งนี้!! ถ้าไม่!! อาจารย์ก็ระวังตัวนะครับ" เสียงเด็กชายตาสีน้ำตาล ผมสีแดงเลื่อดพูด
"จะเล่นอะไรอีกละ" อาจารย์เรื่มอารมณ์เสีย "หัวรึก้อยครับ" เด็กชายโยนเหรียญขึ้นไปบนท้องฟ้า
"หัว!" อาจารย์ตอบ พร้อมกับที่เหรียญตกลงบนพื้น "ออกก้อยครับ" ร่างของอาจารย์ค่อยๆหายกลายเป็นเงาไปอย่างช้าๆ
"หึหึ เล่นผิดคนแล้วละ" เสียงเด็กชายหัวเราะ จากนั้นที่โรงอาหารสุดหรูของโรงเรียน "อืมๆ แล้วจะทำยังไงดีละ คนไร้เพื่อนอย่าง ชั้นก็มีเธอเป้นเพื่อนคนเดียวเท่านั้นละ โอริน่า " ชายผมสีเทาตาสีเหลืองอ่อนๆพูดกับเด็กผู้หญิง ผมยาวสีฟ้าน่ารักคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนกัน มานาน "ไม่หรอกเคย์.. ก็นายเล่นวันๆไม่คุยกับใครเลยนอกจากชั้นนี้" โอริน่าพูดกับเคย์เบาๆ "ไม่รู้สิ ก็ในห้องเรามีแต่คน
แปลกๆทั้งนั้นละ " เคย์พูด "พวกเธอทั้ง2คนหน่ะ " เสียงผู้หญิงผมสั้นตัวเล็ก พูดเรียกเคย์และโอริน่า "มีอะไรเหรอค่ะ คุณหัวหน้าห้อง"
โอริน่าถาม "ยัยนี้ใครเหรอ โอริน่า " เคย์ถามโอริน่า "ไม่รู้จักชั้นงั้นเหรอ ชั้นไม่ยอมรู้ไหม ชั้นหัวหน้าห้องนะ จำชื่อชั้นเอาไว้ดีๆ
ละกัน ชั้นจะบอกแค่ครั้งเดียวนะ ชั้นชื่อ มามิยะ.. อิจิโยะ มามิยะ จำเอาไว้ให้ดี " มามิยะพูดกรอกหูเคย์ "อืมๆ ชั้นชื่อ.. "เคย์แนะนำตัว
แต่ถูกมามิยะขัดไว้ "ชั้นรู้เธอคือ คุโรซาวะ เคย์ชายผู้ไม่เคยทำอะไรและไม่เคยห่างโอริน่าเลย ส่วนเธอก็ ซาอาร่า โอริน่า
สาวสวยประจำห้อง 1-Aของเรา..." มามิยะพูดและยังบ่นต่ออีกมากมาย "ไปกันเถอะโอริน่า " เคย์ลุกชึ้นพูดพร้อมกับจูงมือโอริน่า
ออกห่าง มามิยะ หลังเลิกเรียนโอริน่าได้นัดเคย์เจอกันที่หลัง โรงเรียนแต่ก่อนหน้านั้นเคย์ได้เห็นสาวน้อยคนหนึ่งถูกชายผมสีแดงเลือดลากตัวไป
"หยุดนะจะทำอะไรกับสาวน้อยน่ารักคนนั้นหน่ะ (เสียงพระเอก 150%)" เคย์ตะโกน "มีอะไรไอ้หนู " ชายผมแดงหันหน้ามาด้วย
ความโกรธ "นายจะพาสาวน้อยคนนั้นไปไหนหน่ะ " เคย์ตะโกน ชายผมแดงวางเด็กผู้หญิงไว้ที่พื้นแล้วพุ่งมาหาเคย์ด้วยความช้ามากมาย
"Random!! " ชายผมแดงมีอาวุดออกมาจากมืออาวุดนั้นคือเคียว สีดำ "ฉัวะ! " แขนของเคย์ถูกตัดก่อนที่เคย์จะสลบไป

---------------------------------------------------------------------------------------

ตอนที่ 1 : สิ่งที่ยังมีชีวิต

"เค้ารอดแล้วละค่ะ " เสียงสาวน้อยคนหนึ่งพูด..................................

3 วันถัดมา ในห้อง สีชมพูแห่งหนึ่ง เคย์ค่อยลืมตาตื่น พร้อมกับเห็นร่างของสาวน้อยที่ตน ได้พยายามจะช่วยไว้ในวันนั้น
นอนอยู่ข้างๆ "อืมๆ.........." เสียงสาวน้อยน่ารักที่นอนอยู่ข้างๆ "เทอมาเล่นมุกอะไรแถวนี้อะ!!!???" เคย์ตกใจ
"อ้าว.. เธอจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ ชั้นทิล ไงๆๆ จำได้ไหมอะ " ทิลเด็กน้อยน่ารักพูดอย่างรวดเร็วและงงๆ
"อะไรชั้นไม่รู้อะไรเลย " เคย์เริ่มงุนงง
"อ้าวเคย์ จะทำอะไรมิดีมิร้ายน้องสาวชั้น " โอริน่าวิ่งเข้ามาในห้องพร้อมกับจับเคย์แยกจาก ทิล "ชั้นเป็นอะไรเนี้ยโอริน่า
บอกชั้นหน่อยสิ ได้ไหมๆ ชั้นไม่เข้าใจแล้ว ทำไม ตาชั้นถึงกลายเป็นสีแดงข้างหนึ่งอะ " เคย์เริ่มรั่ว คำถามใส่โอริน่า
อย่างรุนแรง "เอาเป็นว่านะเคย์เราไปกินข้าวกันก่อนละกัน ฝืมือในทำอาหารของทิลนั้นประมานว่าภัตตาคารชั้นหนึ่งยังอาย"
โอริน่าพูดพร้อมกับจับแขนที่น่าจะขาดไปแล้วของเคย์ จูงไปที่โต๊ะอาหารอย่างรวดเร็ว "ทานละนะครับ!!!" เคย์พูด และ
ทานอาหารอย่างรวดเร็ว "ไม่น่าเชื่อๆมันอร่อยมากๆๆเลย " เคย์พูดอย่างตกใจเต็มที "แต่แล้ว ทำไมแขนข้างนี้ที่น่าจะขาดไปแล้วของชั้นมัน
ยังต่อกันอยู่ล่ะ " เคย์งุนงง "ก็... ทิลเค้าใช้วิชาสายแสงสว่างรักษาให้เทอไง " โอริน่าพูด "แล้วเคย์ก็สามารถใช้วิชาแบบพวกเราได้ด้วยนะ"
ทิลพูดเพื่มเติม "ทำไมชั้นถึงใช้ได้ล่ะ????" เคย์เริ่มงงแล้ว "ถ้าอยากรู้ก็ ตามมานะเคย์" โอริน่าพูดและค่อยๆเริ่มรับประทานอาหารอย่างช้าๆ
------------------------------หลังจากที่รับประทานอาหารชั้นเลิศของทิลเสร็จ--------------
ณ ห้องฝึกการต่อสู้ใจกลาง กรุงเทพมหานคร!! "ว๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" เสียงเคย์ตะโกนพยายามสร้างพลัง "ดูซะนะเคย์ " โอริน่าพูดและหยิบ
ปากกาออกมา จากนั้น ปากกาค่อยๆกลางเป็นน้ำแข็งในมือของโอริน่า "ชั้นคงทำไม่ไหวหรอก" เคย์พูด
"งั้นเรากลับกันเถอะนะ" โอริน่า ค่อยๆพูดและพาเคย์กลับไปที่บ้าน หลังจากที่โอริน่ากลับถึงบ้านก็พบกับชายคน
หนึ่ง อยู่หน้าบ้าน "แก โอริน่า!! สินะ" เสียงชายผมแดงพูด(ชายผมแดงในบทนำ) "นี้!! ยังไม่เข็ดอีกหรอไง " โอริน่าตั้งท่า
พร้อมที่จะต่อสู้ "ชั้นแค่มาแนะนำตัวและพา ทิลไปเท่านั้น " ชายผมแดงพูด "ยังไงชั้นก็ไม่ให้ทิลไปหรอกนะ " โอริน่าใส่อารมณ์
"งั้นฟังชื่อชั้นให้ดีนะ ชั้น บัด(blood) เจโน" หลังจากที่บัดพูโจบโอริน่าก็ล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นโดยไม่ทราบสาเหตุ
"คิดจะทำอะไรโอริน่าน่ะ " เสียงเคย์ตะโกน "เคย์กลับบ้านไปแล้วนี้ " โอริน่าพูด "ชั้นแอบตามมาดูเท่านั้นละ เผื่อจะมีอะไร"
เคย์พูดและตั้งท่าพร้อมจะต่อสู้ทันที "แก!!??ตายเพราะชั้นไปรอบหนึ่งแล้วยังไม่เข็ดอีกหรอไง 555+ " บัดพูดและ
พุ่งเข้ามาหาเคย์อย่างรวดเร็ว "ตุบ!!?เปรี้ยง!!??" เสียงเคย์ต่อยและมีสายฟ้าพุ่งลงมาจากท้องฟ้า "อะไรน่ะ" บัดงง
"นั้นคือพลังของเคย์หรอกหรอ!!" โอริน่าตกใจ "แค่นี้เองหรอพลังของแกน่ะ!!??" บัดไม่รู้สึกถึงสายฟ้าที่ผ่าลงมารึว่าหมัดของเคย์
แม้แต่น้อย. "ตูม!!" เสียงบัดต่อยเคย์อย่างรุนแรง "อ๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" เคย์ร้องและกระอัก เลื่อดออกมาจำนวนมาก
"ตุบๆๆ!!??!!??!!?? " บัดรั่วหมัดใส่เคย์อย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เคย์มีโอกาสรอด "ตึก! " เสียงคนดีด นิ้วจากไกลๆ "ตูม!! " เกิดระเบิดไฟ
ขนาดใหญ่ที่ด้านหลังของ บัด "แค๊กๆๆ นี้แกอีกแล้วหรออาม " บัดพูดก่อนที่จะวิ่งที่ไป หาชายที่ดีดนิ้วนั้น "ชั้นพระเอกนะบัด แกอะ
ก็แค่ตัวประกอบเท่านั้นเอง " เสียงชายหนุ่มที่ บัดเรียกว่าอาม "ปักๆโป๋งๆปิ้งๆป๊าบๆ " อามเตะบัดลอยไปกลางอากาศแล้ว
กระโดดขึ้นไปเตะต่อ "อ๊ากๆๆ " บัดร้องด้วยความเจ็บปวด "ถ้าแกคิดจะพาตัวทิลไปน่ะ ข้ามศพขั้นไปก่อนละกัน " อามพูดและเตะบัด
ลอยออกไปไกล "ไม่เป็นไรนะเคย์ โอริน่า " เสียงทิล ที่กำลังพยายามรักษาแผลให้กับทั้งคู่ "โอริน่านี้ใครหรอ แฟนใหม่เทอรึไง" อาม
พูดและชี้ไปที่เคย์ที่หมดสติอยู่ "... " โอริน่าไม่ได้ตอบกลับ

************************************************************

หุหุๆ เรื่องนี้หมิง"ไม่ใช่"คนแต่งนะงับ รับหน้าที่เป็น บก.ให้เฉยๆงับ ส่วนนักเขียนชื่อว่า"armsthunder" เป็นเพื่อนของหมิงเองงับ ขอให้สนุกกับการอ่านนะงับ ^^

2006/Jan/21

ต้องขออภัยด้วยนะครับ เนื่องจากว่าตอนนี้เราไม่มีเวลาที่จะอัพนิยายให้ต่อเนื่อง(จนบางคนแอบแซวว่า ชอบดองฟิค) ก็เลยขอปิดไปชั่วคราว ไว้ถ้าว่างๆแล้วจะมาต่อให้นะครับ ขอภัยด้วยจริงๆ

ปล. ตอนนี้มีคนต้องการจะโปรโหมตนิยายของเขาอยู่นะงับ แต่ว่ายังไม่ได้ส่งเรื่องมาให้ ก็รอไปก่อนละกันนะงับ ส่วนชื่อเรื่องก็คือ "Bangkok Underground"งับ